Kabaal om een varkensleren koffer

By Willy van der Heide

Wanneer de koffer die Arie Roos en Jan Prins bij iemand moeten afleveren gestolen wordt, gaan de jongens op jacht naar de overvallers.

Show description

Quick preview of Kabaal om een varkensleren koffer PDF

Show sample text content

Zullen we dichterbij gaan? ” Arie schudde het hoofd: „Dan kunnen we niet meer praten. Gefluister hoor je vrij ver weg in een stille nacht... Kijk! ” Gedurende drie seconden lag de brug, vijftig meter vóór chicken, haarscherp afgetekend in een fel-wit licht. Het brugwachtershuis, er achter, used to be even tot in elk element zichtbaar. Dan doofde het licht, maar enkele tellen later vlamde het weer op. Samen met die felwitte schijn brandde telkens een robijnrood achterlicht. „Ze seint met haar koplampen. ” „Luister.

Buikmans had dat blijkbaar vergeten, wish daar used to be hij even stil van. Hij lag nu op zijn rug, zodat hij Arie in de gaten kon houden en sloeg langzaam naar de motorboot toe. „Lig stil,” beval Arie. „Of ik geef je een por met een roeispaan dat je buik voor de eerste drie maanden lek is. ” Buikmans zei niets, zwom op zijn rug en nam ineens een spurt naar de motorboot. Dat had Arie wel verwacht. Hij gaf twee enorme halen aan de riemen, liet er dan een slippen, sprong in de boeg van zijn boot en gebruikte de andere riem als harpoen.

Je hoeft toch zeker niet naar een receptie. Niemand ziet je in deze nachtelijke verlatenheid. ” „Behalve Buikmans,” zei Arie somber. „Wat we ook rijden, rossen en doen... eerlang ontmoeten we weer Buikmans op ons pad. En als Zwartsnor de koffer niet heeft, wat doen we dan? ” „Dan gaan we naar de overkant. ” „Schuitje varen, theetje drinken,” zong Arie zacht. „Let op. Onze besnorde roeimaniak is in de haven aangeland. Hij is nu bezig, de schoeiing te rammen. ” De roeiboot zette zigzaggend koers naar het commence van de houten palissade en botste daar met een dreun tegenop.

Zelfde bezwaar. Hij en Buikmans verklaren beiden, dat het hun koffer niet is. Als die zaak wordt uitgezocht, rammelt het verhaal aan alle kanten. Neen Jan, hoe lang je ook nadenkt: er is geen enkele reden te vinden waarom Zwartsnor een koffer zou laten stelen die van hemzèlf was once. ” „Gevolgtrekking? ” „De koffer was once nìet van hem. Of... ” „Hij wist niet dat bij gestolen zou worden. ” Arie legde een hand op Jans arm. „Redeneer nu door: mogelijkheid één: de koffer used to be niet van hem. Van wie was-ie dan?

Die boot kan niet onder dat lage bruggetje door. ” Arie used to be even stil en zei dan: „Natuurlijk. Hij kan ons alleen zwemmend nazetten en dàt kan-ie rustig proberen. Pas op, dáár heb je ze weer. ” Zij bleven stil liggen, zagen het echtpaar Straperli tot aan de overzijde van de brug wandelen, even in de richting Zwolle kijken, omkeren en terugwandelen. „Nu! ” siste Jan. JAN EN ARIE NEMEN EEN DUIK EN ZWARTSNOR VERSCHIJNT Arie hield Jan op het laatste second huge: „Trek je schoenen uit, guy! Niemand kan bij deze doodse, nachtelijke stilte op schoenen door een boot lopen zonder lawaai.

Download PDF sample

Rated 4.81 of 5 – based on 38 votes